Taras na gruncie

Aby dobrze zgłębić temat przydomowych tarasów naziemnych posłużymy się przykładem realizacji tego typu tarasu. Rozwiązanie problemu opisywanego w dalszej części artykułu może posłużyć do budowy całkiem nowego lub naprawy istniejącego tarasu. Zapraszamy do lektury.

Właściciel niewielkiego tarasu zlokalizowanego w górskiej miejscowości borykał się z uporczywie powtarzającymi się podtopieniami naziemnego tarasu w kształcie litery L. Podtopienia zdarzały się dość często podczas silniejszych ulew lub roztopów, ponieważ woda kierowała się w stronę budynku z uwagi na spadki na działce, na której posadowiony jest budynek oraz wyprofilowanie przyległej drogi.

W tym konkretnym przypadku najprostszym rozwiązaniem problemu byłoby podniesienie poziomu posadzki tarasu, jednak z uwagi na niskie osadzenie drzwi wejściowych do budynku było to wykluczone. Po dokonaniu analizy możliwości rozwiązania problemu właściciel zdecydował się na drenaż opaskowy wokół budynku w postaci rury drenarskiej o średnicy fi 160 mm zasypanej kruszywem. Pozostała kwestia odwodnienia samego tarasu, który z uwagi na negatywne doświadczenia z ostatnich lat inwestor postanowił wykonać w układzie wentylowanym, czyli z okładziną z płyt gresowych grubości 2 cm układanych na wspornikach tarasowych. Połączeniem wymogu tarasu wentylowanego z systemowym odwodnieniem liniowym do drenażu oraz koniecznością bezbarierowego przejścia z tarasu na otaczający ogród jest koryto Renoplast Renodrain S ujęte na  Rys 1.

Pomiary dokonane w trakcie oględzin doprowadziły do wniosku, iż należy odpowiednio wyprofilować spadki na tarasie, w tym celu usunięto płytki posadzkowe oraz warstwy wylewki do odsłonięcia płyty betonowej tarasu naziemnego. Wyprofilowanie odpowiednich spadków 1,5% wymagało nieszablonowego podejścia w postaci wylewki cienkowarstwowej szybkowiążącej w układzie zespolonym z podłożem (przy pomocy szlamu kontaktowego) w zakresie grubości 3,5- 1,5 cm: Fot. 1 oraz Fot. 2.

Ponieważ na tarasie układane będzie koryto odwadniające Renodrain S na jego krawędzi w świeżej jeszcze wylewce ukształtowano, poprzez żłobienie, obniżenie tzw. uskok technologiczny pozwalający na montaż, który pozwoli na swobodny spływ wody bez zbędnych przewyższeń. W warstwie spadkowej nacięto pola dylatacyjne zapobiegające rysom skurczowym oraz pracy termicznej. Po ułożeniu wylewka podlegała pielęgnacji – zwilżaniu zapobiegającemu zbyt szybkiemu wysychaniu Fot. 3.

Po 24 godzinach zaprzestano regularnego zwilżania, a po 2 dniach usunięto przykrycie z folii Fot. 4.

Następnego dnia przystąpiono do montażu koryta odwadniającego Renoplast Renodrain S. W pierwszej kolejności ułożono narożnik zewnętrzny oraz przy pomocy długiej kątownicy wyznaczono liniowość dokładanych odcinków prostych koryta Fot. 5. Pozwoliło to na wymierzenie i docięcie piłą mechaniczną odcinków prostych koryta Fot. 6. Po ich ułożeniu nawiercono otwory pod montaż mechaniczny kołkami o średnicy fi 8 mm.

Po docięciu odcinek prosty koryta połączono z narożnikiem systemowymi trzpieniami ze stali nierdzewnej, uprzednio kalibrując otwory montażowe wiertłem do metalu średnicy 5 mm Fot 6b, 7.

Narożnik połączony z dociętym prostym korytem osadzono na elastycznej zaprawie uszczelniającej ułożonej w uskoku technologicznym. Fot. 8 Zaprawa uszczelniająca stanowi elastyczne podparcie koryta, niwelując ewentualne nierówności, oraz stanowi dodatkowe mocowanie klejowe dzięki znakomitej  przyczepności do podłoża jak i powierzchni malowanej. Dodatkowe mocowanie powinny stanowić kołki montażowe fi 8 mm Fot. 9.

Po równym ułożeniu i zamocowaniu koryta z narożnikiem przystąpiono do montażu prostych odcinków koryta, dbając o ich równy montaż np. przy pomocy sznurka i poziomicy.

Po związaniu zaprawy uszczelniającej użytej do montażu koryta przystąpiono do wykonania hydroizolacji z membrany EPDM  zgodnie z instrukcją dostępną na  stronie Renoplast. Wywinięto membranę na ścianę budynku, połączono arkusze EPDM przy pomocy kleju kontaktowego oraz uszczelniono połączenia uszczelniaczem. Szczególną uwagę położono na szczelne połączenie z korytem odprowadzącym wodę.

Na hydroizolacji ułożono płyty gresowe grubości 2 cm o wymiarach 120x60 cm przy pomocy wsporników Renoplast SMART i podkładek dystansowych w rozstawie co 30 cm. Dzięki podzielnej, modułowej konstrukcji oraz nakładkom wspomagającym poziomowanie do płaszczyzny, montaż był bardzo prosty i szybki. Posadzkę z płyt wykonano w ciągu jednego dnia roboczego z pełną możliwością jej obciążenia bezpośrednio po zakończeniu prac. 

Fot. 13a, 13b, 14 Montaż płyt gresowych 120x60x2 cm na wspornikach Renoplast SMART.

Ostatnim etapem było ułożenie dociętych płyt maskujących na systemowych aluminiowych wspornikach Renodrain S Fot.15.

Ostatnim etapem było uporządkowanie ogrodu oraz doprowadzenie ścieżek i chodnika do wejścia budynku, ponieważ planowane są prace remontowe sieci gazowniczej, więc inwestor wstrzymał się dalszymi pracami ziemnymi do momentu ich zakończenia.

Warto wiedzieć...

W odpowiedzi na liczne zapytania Klientów jak zrobić taras na gruncie? Montaż oraz zasadę działania korytka Renodrain przedstawiliśmy również na animacji, na której w przystępny sposób pokazujemy jak krok po kroku zamontować poszczególne elementy systemu Renodrain oraz w jaki sposób woda opadowa odprowadzana jest na zewnątrz płyty tarasowej. Zapraszamy do obejrzenia: